Zamówienia ze sklepu, telefonu i lady na jednej porannej liście

Klient sam wybiera dzień odbioru

Każdy termin odbioru to osobna wariacja produktu, z własnym stanem, ceną i historią sprzedaży. Dzięki temu liczba sztuk na dany dzień jest po prostu stanem magazynowym tej wariacji, na przykład sto rogali na jeden termin, a sklep sam przestaje sprzedawać, gdy pula się wyczerpie.

Terminy przesuwają się same co noc. Harmonogram zna dni sprzedaży, godzinę odcięcia, dni wyprzedzenia i dni wolne, więc nikt nie musi rano poprawiać listy dat w produktach.

Zamówienie z telefonu bez karteczki

Ekran Szybkie zamówienie działa na telefonie sprzedawczyni. Wybiera dzień odbioru, wpisuje numer telefonu, a system podpowiada imię i nazwisko z poprzedniego zamówienia tego klienta. Produkty dodaje kaflami z przyciskami plus, minus i plus pięć. Po zapisie widzi duży numer zamówienia, który może podać klientowi.

Powstaje zwykłe zamówienie sklepu z datą odbioru, więc od razu jest w zestawieniu, na liście odbiorów, na etykietach i w panelu pakowania. Ma własne statusy Zamówienie z lady i Wydane z lady, które nie zmieniają stanu magazynu sklepu i nie wysyłają maili. Można przyjąć zamówienie także na dziś albo na jutro po godzinie odcięcia, czego zwykły koszyk by nie pozwolił.

Obok działa Licznik lady, czyli ekran sprzedaży świeżych wypieków. Rano zapisuje się, ile upieczono, w ciągu dnia jedno stuknięcie kafla to jedna sprzedana sztuka, a gdy czegoś zabraknie, licznik zapisuje godzinę wyprzedania i klientów, którzy wzięli coś innego albo odeszli. Na koniec dnia trafiają do niego resztki i ich los: przecena, Too Good To Go, oddane, kosz albo na jutro jako wczorajsze.

Rano wiadomo, co przygotować

Zestawienie dni pokazuje w jednym wierszu każdy dzień odbioru z sumą sztuk, liczbą zamówień i licznikiem spakowanych. Kliknięcie dnia otwiera raport dnia, w którym produkty są rozbite na każdą kombinację wariantu i opcji, na przykład rodzaj nadzienia pączka albo wielkość rogala, z własną liczbą sztuk. To lista produkcji, którą można wydrukować i położyć na stole.

Ten sam dzień da się obejrzeć po zamówieniach albo jako listę odbiorów po nazwisku, z telefonem, pozycjami, sumą, statusem i uwagami. Etykiety na pudełka drukują się na arkuszu 2 x 4, a dane można pobrać do CSV, który otwiera się poprawnie w polskim Excelu. Osoba na produkcji, która nie ma dostępu do panelu, dostaje listę na jutro mailem.

Licznik lady dokłada do tego raport sprzedaży przy ladzie: dla każdego dnia i wypieku pokazuje, ile upieczono, ile sprzedano, ile było przedpłacone online, o której się skończyło i ile zostało. Bilans kompletności wskazuje, ile minut przed zamknięciem zabrakło towaru, a podsumowanie dnia zestawia utarg z pogodą i świętami.

Jedno zamówienie naraz, nic nie zostaje w pamięci

Pozycja Pakowanie w menu otwiera najbliższy dzień, w którym jest coś do spakowania. Osoba przy stole widzi jedno zamówienie: numer, klienta, telefon, płatność, uwagi i pozycje tego dnia z wariantem i opcjami, każdą z dużym polem do odhaczenia. Przycisk Spakowane, następne działa dopiero wtedy, gdy wszystkie pozycje są odhaczone.

Zamówienia idą po kolei według numeru. Takie, którego nie da się jeszcze spakować, można odłożyć na koniec kolejki, a pomyłkę cofnąć jednym przyciskiem. Z karty drukuje się etykieta i lista pakowania tego zamówienia, a system ostrzega, gdy zamówienie ma pozycje także na inne dni. Ekran ma duże przyciski i czcionkę, żeby wygodnie pracować na tablecie.

Znacznik spakowania nie zmienia statusu zamówienia, nie wysyła maili i nie rusza stanów. Na liście dni widać, ile zamówień jest już gotowych, a przy wydaniu lista odbiorów pokazuje kolumnę Spakowane obok nazwiska klienta.

Alergeny przygotowane raz, widoczne w sklepie i przy ladzie

Przepisy o informowaniu konsumentów o żywności wymagają, żeby klient kupujący na odległość znał alergeny przed złożeniem zamówienia, a klient w lokalu mógł je sprawdzić bez pytania o każdy produkt osobno. Moduł zbiera tę informację na jednym ekranie panelu: w wierszach stoją produkty, a w kolumnach czternaście alergenów z załącznika II rozporządzenia (UE) nr 1169/2011. Pierwsze kliknięcie w komórce oznacza, że produkt zawiera alergen, drugie, że może go zawierać, na przykład gdy w tej samej pracowni powstają wyroby z orzechami. Osobne kolumny oznaczają produkty bez alergenów i takie, których informacja nie dotyczy, jak bon podarunkowy czy opakowanie.

Nie trzeba zaczynać od pustej tabeli. Moduł czyta sekcję składu w opisie produktu i proponuje alergeny rozpoznane po polskich nazwach składników, takich jak mąka pszenna, masło, jajka czy orzechy laskowe. Przy surowcach, których skład zależy od dostawcy, na przykład czekoladzie, posypkach albo przyprawie do piernika, pojawia się uwaga, żeby sprawdzić etykietę. Propozycja nie trafia do sklepu, dopóki ktoś jej nie sprawdzi i nie zatwierdzi, a gdy skład w opisie zmieni się po zatwierdzeniu, produkt dostaje znacznik do ponownego sprawdzenia.

Zatwierdzona informacja pokazuje się na karcie produktu, pod ceną i przyciskiem dodania do koszyka, osobno jako alergeny i jako to, co produkt może zawierać. Z tego samego ekranu drukuje się wywieszkę A4 do lokalu z alfabetyczną listą produktów, dla całego asortymentu albo jednej kategorii. Za treść informacji odpowiada sklep: moduł ułatwia jej przygotowanie i pokazanie, a klient widzi wyłącznie to, co zostało świadomie zatwierdzone.